• Deneme

    Uyandır Beni…

    Kahvenin soğuk gelmesine aldırış etmemiştim. Hayat buz gibiydi, üşütüyordu; bir kahveye mi kafa yoracaktım. Tek solukta içtim, ayıldım. Ama hayatın bu uykusundan ne içersem içeyim ayılmayacağım apaçık ortaydı. Farkındalıklar, terapiler, ruha ufak ufak dokunuşlar, şoklar, cenazeler, kazalar, sevinçler ve mutluluklar; an içinde kalıyor. Ayılmayı ne kadar istesen de hep uyku halin devam ediyor. Yalın bir cümle gibi hayatım, kısa ve anlam içermiyor. Veyahut bana öyle geliyor. Geriye dönüyorum ne zaman başladı bu uyku haline geçişim, diye düşünüyorum. Sanırım günlerden hafta içi bir gündü. Pek hatırlamıyorum, öyle çok zaman geçmiş ki üstünden. Geçiş izni sonrası, kelimeler aktı içime. Bir noktaydım, bir hiçtim. Sustum. Neden sustuğum soruldu. Daha çok sustum. Hazmetmeye çalışıyordum,…