• Şiir

    İstek

    Bazı zamanlar izi bile olmadı günün bende. Anlayamadım geçen zamanı. Çocukluğum, kim bilir hangi taşın altında küfleniyordu da haberim olmadı. Peki ya hayalime, kimler sarılıp uyuyordu da ben bir başına üşüyordum. Seni benden alan her ne ise, Biliyorum ki kaç mevsim geçerse geçsin, Hiçbir yaprak, üstünde kokun ile geri dönmeyecek. Ya da hiç bir bahar acımayacak talihime Ve bana ilkbaharımı yaşatmayacak. Kusuruma bakmayacağınızı biliyorum, Kusursuz görünürken gözünüzde. Şimdi arka sıralardan parmak kaldırdım. Bir söz hakkı versenize.. Lütfen bu sefer de siz olur musunuz benim sabrım. Çünkü kalmadı artık bende. Serpil Kaya Facebook Twitter

  • Şiir

    Aşırı Doz

    Ruhum sızlıyor, Gelme ihtimalin olan tüm kapıları bir bir kapadıktan sonra Yalnızlıktan, işte böyle sızladı ruhum. Canımın üstüne kor ateşler düşmüşken, senin bana tek kararın “yansın”! Ver[yansın]! Tek tek yıldızları gökyüzünden söküp ayaklar altına aldılar Ayı karartıp güneşi söndürdüler Emanet bedenimi benden çok uzaklara gömdüler. Kim konuşsa duyamadım. Tanıdığım bir senin sesin vardı, kulağımı tıkadı. İlk kez oldu, aynada gözlerimi kanarken gördüm. Umutlarım yerine, hüzünler tahta çıkıp oturdu. Acılarım şaha kalktı. Sevdam boğazıma düğümlendi kaldı. Kelimelerim içimde eriyip aktı. Gözlerim doldu da ağlayamadım. Ve hiç bir his, ateşimi düşürmek için alnıma konulan ıslak mendilin Tadını vermiyordu. Sabır deniyordu sessizliğime, yalnızlığın ıssız odasında. Sensiz geçen her gün için de, bir çizik…